Voel je Vrij in Verbinding, Alwine van Heemstra, voel-je-vrij.nl
ArtikelenAutonomie én verbinding: de paradox van gezonde liefde
Door Alwine van Heemstra. 6 minuten lezen.
Een vrouw zei laatst tegen me: ik weet gewoon niet wie ik ben eigenlijk.
Ze zei het bijna verontschuldigend, alsof ze zoiets niet hoorde te zeggen op haar leeftijd.
En toen ik vroeg wat ze zou doen als ze een avond helemaal voor zichzelf had, alles mocht, niemand die iets van haar wilde, zei ze: ik heb geen idee.
Dat is niet gek. Dat is wat er gebeurt als je jarenlang heel goed hebt opgelet wat een ander nodig had.
De keuze die geen keuze is
Onder dit alles zit een gedachte waar bijna iedereen in trapt. Dat vrijheid en verbinding tegenover elkaar staan.
Alsof je moet kiezen. Of jezelf zijn, of erbij horen.
Dus kies je. Meestal voor erbij horen, want dat voelt als liefde. En dan lever je stukjes in. Een mening. Een avond. Een keer nee zeggen. Steeds iets kleins, nooit iets ergs.
Tot je op een dinsdag in de keuken staat en niet meer weet wat jij eigenlijk wilt eten.
"Bij alle drie de strategieën raak je hetzelfde kwijt. Je vrijheid. De vrijheid om te zeggen wat je vindt. Om te voelen wat je voelt. Om jezelf te zijn, ook als je bij iemand hoort."
Let op dat laatste stukje. Ook als je bij iemand hoort.
Daar zit de hele paradox in. Het is geen of, of. Het is en, en. Vrij zijn en verbonden zijn horen bij elkaar, en het een kan niet zonder het ander.
Iemand die zichzelf helemaal wegcijfert is niet dichterbij. Die is verdwenen, en er is niemand meer om verliefd op te zijn.
Twee woorden die op elkaar lijken en het tegenovergestelde doen
"Emotioneel afhankelijk zijn van elkaar waarin ze elkaar opvullen in plaats van elkaar aanvullen. Waar ze zich aan elkaar aanpassen in plaats van afstemmen."
Twee tegenstellingen, en ze zijn allebei het verschil tussen een relatie waarin je verdwijnt en een relatie waarin je blijft.
Aanpassen
Jij wordt kleiner zodat het thuis rustig blijft. Jij levert in, hij merkt het niet, en er is geen ruzie. Op de korte termijn werkt het altijd.
Afstemmen
Jullie blijven er allebei. Jij zegt wat jij nodig hebt, hij zegt wat hij nodig heeft, en dan zoeken jullie een manier. Dat duurt langer en het houdt langer.
Opvullen
Hij moet iets goedmaken wat van jou is. Een leegte, een onzekerheid, een dag die niet lekker ging. Hij kan het niet, en jij voelt je afgewezen terwijl hij niets fout deed.
Aanvullen
Jullie zijn allebei heel, en samen zijn jullie meer. Je hoeft hem niet nodig te hebben om overeind te blijven. Je kiest hem, en dat is iets anders dan hem nodig hebben.
Het verschil klinkt subtiel en het is het niet. Aanpassen en afstemmen zien er van buiten hetzelfde uit. Van binnen is het ene uitputtend en het andere niet.
De volgorde waar iedereen overheen leest
Vrijheid in een relatie bestaat uit drie dingen, en die komen in een vaste volgorde.
Stap 1. Vrij zijn in jezelf
Je begrijpt waar die ja vandaan komt op de momenten dat je nee voelt. Je leert je lijf tot rust brengen op het moment zelf, voordat je reageert. En je zegt wat je nodig hebt, op een manier die aankomt.
Stap 2. De ander vrij laten
Het piekeren wordt minder. Over waar hij is, over wat hij zei of deed, over wat hij juist niet zei of niet deed. En je wordt weer nieuwsgierig naar hem, ook als hij dingen op zijn eigen manier doet.
Stap 3. Samen vrij zijn
Je zegt iets wat spannend is, en in plaats van dat het misgaat komen jullie dichterbij. Er wordt weer gelachen, ook op een doordeweekse dinsdag.
En nu het stuk dat verklaart waarom eerdere pogingen misliepen.
"Je kunt geen eerlijk gesprek voeren over iets wat je zelf nog niet helder hebt. Je kunt iemand niet vrij laten zolang je je alleen veilig voelt als je weet waar hij is. En je kunt niet samen bouwen zolang jij degene bent die alles draagt."
Bijna iedereen begint bij stap drie. Een weekendje weg. Een date night. Het grote gesprek waar je al maanden tegenaan hikt.
En dan valt het tegen, en dan denk je dat het aan jullie ligt.
Het lag aan de volgorde.
Waar je vanavond kunt beginnen
Als je niet weet wat je wilt, ga dan niet nadenken. Denken is precies het ding dat je al twee jaar doet.
Je lijf weet het al. Jij leert het alleen weer lezen.
Zo gaat het:
Ga zitten. Denk aan iets wat je binnenkort moet doen.
Vraag jezelf niet: wil ik dit. Maar leg je hand op je borst en merk op: voelt dit zwaar of licht. Krimpt er iets in je samen, of gaat er iets open.
Doe dit drie keer op een dag, bij drie verschillende dingen. Noteer alleen wat je voelde. Geen analyse.
Drie momenten van vandaag
Er is geen goed of fout antwoord. Alleen het jouwe. Wat je hier typt blijft op je eigen telefoon of computer staan en wordt nergens verstuurd of opgeslagen.
En dan de grotere
Als die eerste je bevalt, is er nog een tweede, en die is een stuk spannender.
Kies een avond waarop hij ergens naartoe gaat zonder jou. Leg je telefoon weg van acht uur tot elf uur. Niet op stil, echt weg. Ga iets doen wat jij fijn vindt.
Dit is geen test van hem. Het is een oefening in vertrouwen, in jezelf. Dat jij het aankunt als jij niet aan de knoppen zit.
De meeste vrouwen merken in dat ene avondje meer over zichzelf dan in een halfjaar piekeren. Niet omdat er iets bijzonders gebeurt, maar juist omdat er niets gebeurt.
Je hoeft niet te kiezen tussen jezelf zijn en dichtbij komen. Dat is precies wat ik vrouwen wil leren.
En je hoeft ook niet eerst te weten wie je bent voordat je mag beginnen. Het werkt andersom. Je komt erachter door kleine dingen anders te doen, niet door er langer over na te denken.
"Door begrip heb je grip."
X Alwine
Voel je Vrij in Verbinding, voel-je-vrij.nl
Als je wilt weten hoe dit bij jullie werkt, dan is een gesprek van dertig minuten daar de kortste weg naartoe. Je spreekt mij of een van mijn liefdescoaches. Je hoeft je hele verhaal niet te vertellen, alleen wat je kwijt wilt, en je hoeft niets te besluiten.
Of lees eerst wat het traject precies inhoudt.
X Alwine